O ślimaku, który ścigał się z wiatrem
Pełznie ślimak po polnej drodze
Dzielnie podróżuje na swej silnej nodze
Trochę ślimaka męczy wędrówka
Bolą go czułki, boli go główka
– Robię co mogę a tak wolno sunę
Znów o centymetr ledwo się przesunę!
Ten to ma dobrze! Pędzi jak szalony!
Ledwo wzrok odwrócę, on już z innej strony
Wiatr usłyszał ślimaka narzekanie
A oprócz tego stękanie, sapanie…
Wtem spostrzegł jak musi się biedak namęczyć
I zaczął z uśmieszkiem do niego się wdzięczyć
– Zobacz ślimaczku! Zobacz jak pędzę!
Pewnie ty nigdy mnie nie dogonisz
Lecę do drzewa, wracam czym prędzej
Czy mi się zdaje czy w miejscu dalej stoisz?
Słysząc to zbiegły się inne zwierzęta
Zając, wróbelek i młoda sarenka
Dwa groźne wilki kły wystawiły
Wszystkie ślimaka w krąg otoczyły
Gąski się też ustawiły gęsiego
– Jaki on wolny! Patrzcie na niego!
Skakać nie potrafi, biegać nie może
To najdziwniejsze ze wszystkich stworzeń!
Wicher uśmiechnął się słysząc te głosy
Rzekł do ślimaka z lekkim przekąsem
– Urządźmy wyścig! Będzie ciekawie!
Kto wygra – królem szybkości zostanie
Ślimak popatrzył nie kryjąc zdziwienia
– Przecież ja żadnych szans z tobą nie mam!
– Nie daj się prosić, nie każ mi zwlekać…
Zobacz jak wielu widzów już czeka!
Dwóch zawodników na starcie już stoi
Wicher pewny siebie, ślimak przestraszony
Gąski się śmieją, sarna odlicza
Wreszcie… Ruszyli! Nastała cisza…
Wietrzyk zostawił ślimaka w tyle
Zwierzęta wstrzymały oddech na chwilę…
Wszyscy już wiedzą kto przegra wyścig
Lecz nagle… Co to? Wiatr stanął wśród liści
Lis wykrzykuje do swego faworyta
– Co robisz, wietrze? Już blisko meta!
Lecz ten nie zważając na słowa otuchy
Wzmaga się jeszcze, podwaja podmuchy
Takiej okazji nie może przegapić
Między listkami świszcze, harcuje
Wyścigiem się wcale nie musi martwić
On taką odległość w mig przelatuje!
Potem z ptaszkami miło poplotkuje
Sprawdzi co słychać w dziupli na drzewie
A na sam koniec dogonić spróbuje
Biały obłoczek sunący po niebie
Na ziemi tymczasem powolny ślimak
Właśnie przekroczył granicę mety
Zwierzęta patrzą z niedowierzaniem
Wiatr się rozproszył i przegrał niestety!
Widząc porażkę swą wprost oniemiał
Już się nie będzie z ślimaczka naśmiewał…
Wygrała wytrwałość w dążeniu do celu…
Więc ćwicz ją już dzisiaj, mój przyjacielu!
Kalina Rokosz
„O ślimaku, który ścigał się z wiatrem” to bajka z morałem. Wiersz opowiada historię ślimaka, który powoli pełznie polną drogą i narzeka na swoją powolność oraz zmęczenie. W tym czasie wiatr słyszy jego skargi i zaczyna się z niego naśmiewać. Chwali się swoją szybkością, pokazuje, jak łatwo i błyskawicznie przemieszcza się z miejsca na miejsce, i proponuje ślimakowi wyścig. Do zdarzenia zbiegają się inne zwierzęta – zając, sarenka, wilki, lis, gąski – które są przekonane, że nie ma on żadnych szans na zwycięstwo. Mimo wątpliwości ślimak staje na starcie.
Gdy wyścig się rozpoczyna, wiatr natychmiast zostawia go daleko w tyle. Pewny swojej wygranej zaczyna się jednak rozpraszać: bawi się wśród liści, plotkuje z ptakami i goni obłoki, ponieważ uważa, że w każdej chwili może bez trudu nadrobić dystans. Tymczasem ślimak, choć bardzo wolno, nie zatrzymuje się ani na chwilę i konsekwentnie zmierza do mety. Ostatecznie to on pierwszy przekracza linię końcową, ponieważ wiatr, zajęty zabawą, zapomina o celu wyścigu i przegrywa. Zaskoczony swoją porażką przestaje wyśmiewać ślimaka.
To bajka z morałem o tym, że wytrwałość i konsekwencja w dążeniu do celu są ważniejsze niż szybkość, talent czy chwilowa przewaga. Utwór pokazuje, że nawet ktoś pozornie słabszy może odnieść sukces, jeśli się nie podda i będzie systematycznie realizował swoje zamierzenia.
Posłuchaj nagrania wiersza
„O ślimaku, który ścigał się z wiatrem” to dziecięca bajka z morałem. Sprawdź także inne wiersze na konkurs recytatorski dla dzieci: Będę pisarką, Ploty, ploteczki.
Posłuchaj też – Piosenka o Kotku „Kot Pomocnik”
Sprawdź, czy subskrybujesz nasz kanał w serwisie YouTube, aby być na bieżąco z nowościami: Kanał YouTube: Piosenki dla dzieci – Muzyczna Kurtyna.
